กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีลูกกาตัวหนึ่งรู้สึกเบื่อขนสีดำของมันเป็นอย่างมาก มันจึงเล่าให้แม่ฟัง เพื่อจะหาทางทำให้มันมีขนสีอื่น แม่กาพยายามอธิบายว่าสาเหตุที่ขนมีสีดำเป็นเพราะธรรมชาติ แตต่ลูกกาก็ไม่ยอมเชื่อฟัง ดื้อรั้นจะหาทางทำให้ขนของตัวเองเป็นสีอื่นให้ได้ ในที่สุดมันก็ตัดสินใจที่จะบินไปที่อื่นเพื่อหาทางทำให้ขนของตนเปลี่ยนสีให้ได้ มันบินไปเรื่อย ๆ จนพบนกยูงตัวหนึ่ง ลูกกาประทับใจในสีขนของนกยูงตัวนี้มากเพราะนกยูงตัวนี้มีสีสันงดงามมาก มันจึงบินเข้าไปหานกยูงตัวนั้น และพูดคุยด้วย
ลูกกา : นี่แน่ะ นกสีน้ำเงินเขียวขนหางยาว เจ้าทำอย่างไรหรือขนของเจ้าจึงสวยเช่นนี้
นกยูง : ไม่รู้สิ มันคงเป็นธรรมชาติของนกยูงอย่างพวกเรา
ลูกกา : เป็นไปไม่ได้หากเป็นธรรมชาติ ทำไมเราจึงไม่มีสีขนที่งดงามเช่นเจ้าบ้าง
นกยูง : อันนี้เราก็ไม่ทราบได้เช่นกัน
ลูกกา : ถ้าอย่างนั้นเราขออยู่กับเจ้า ดูซิว่าหากเราทำอย่างเจ้าทุกอย่าง สีขนของเราจะเปลี่ยนสีเป็นอย่างเจ้าได้หรือไม่
นกยูง : ตามสบายเถิด
ตั้งแต่นั้นมา ลูกกาก็ทำตามที่นกยูงทำทุกอย่าง แต่แม้จะอยู่เป็นเดือนลูกกากลับรู้สึกว่าขนของตนยิ่งมีสีดำมากขึ้น มันจึงตัดสินใจบินจากนกยูงตัวนั้น เพื่อแสวงหาวิธีทำให้สีขนของมันเปลี่ยนต่อไป จนไปพบกับนกแก้ว มันจึงเข้าไปพูดด้วย
ลูกกา : นี่แน่ะ นกปากใหญ่ขนสีสวย เจ้าทำอย่างไรหรือขนของเจ้าจึงสวยเช่นนี้
นกแก้ว : ไม่รู้สิ มันคงเป็นธรรมชาติของนกแก้วอย่างพวกเรา
ลูกกา : ข้าไม่เชื่อ เพราะหากเป็นไปตามธรรมชาติ ทำไมเราจึงไม่มีสีขนที่งดงามเช่นเจ้าบ้าง
นกแก้ว : เราก็ไม่รู้เหมือนกัน
ลูกกา : ถ้าอย่างนั้นเราขออยู่กับเจ้า ดูซิว่าหากเราทำอย่างเจ้าทุกอย่าง สีขนของเราจะเปลี่ยนสีเป็นอย่างเจ้าได้หรือไม่
นกแก้ว : เชิญตามสบายเถิด
ตั้งแต่นั้นมา ลูกกาก็ทำตามที่นกแก้วทำทุกอย่าง แต่แม้จะอยู่เป็นเดือนลูกกากลับรู้สึกว่าขนของตนยิ่งมีสีดำมากขึ้นกว่าเดิม มันจึงตัดสินใจบินจากนกแก้วตัวนั้น เพื่อแสวงหาวิธีทำให้สีขนของมันเปลี่ยนต่อไป จนไปพบกับหงส์ฝูงหนึ่งกำลังเล่นน้ำอยู่ มันไม่เคยเห็นสัตว์ที่มีขนสีขาวสวยเช่นนี้ ลูกกาคิดว่าคงไม่ต้องไปขออยู่ด้วยหรอก สู้ทำตามเขาเลยดีกว่า มันไม่ยอมเสียเวลาที่จะขออนุญาตอยู่กับหงส์ เพราะคิดว่าในเมื่อหงส์ว่ายน้ำได้มันก็คงว่ายน้ำได้เช่นกัน มันคิดว่าการแช่น้ำคงจะทำให้ขนของมันเปลี่ยนสีก็ได้ ทันใดนั้นมันก็ตัดสินใจบินลงไปในน้ำ เมื่อลงไปในน้ำขนของกาก็เปียกไม่สามารถที่จะว่ายน้ำได้ ในที่สุดลูกกาก็ต้องจมน้ำในที่สุด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น