กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าใหญ่ที่แสนสงบแห่งหนึ่ง มีช้างเป็นเจ้าป่า สัตว์น้อยใหญ่ได้รับการคุ้มครองจากช้างเจ้าป่า จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีเสือหิวโซตัวหนึ่งเข้ามาอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้ด้วย สัตว์ในป่าช่วยกันดูแลจนเสือแข็งแรงขึ้น แรก ๆ เจ้าเสือก็ทำตัวดี ไม่ทำร้ายสัตว์ตัวใดในป่าแห่งนี้เลย แต่ออกไปหากินที่ป่าแห่งอื่น จนเป็นที่ไว้ใจของสัตว์ทั้งหลาย ต่อมาเจ้าเสือได้พยายามข่มขู่สัตว์ตัวอื่น ๆ เพื่อให้คัดเลือกตนเองเป็นเจ้าป่าแทนช้าง หากสัตว์ตัวใดไม่ยอมเชื่อฟัง ก็ถูกขู่ทำร้าย จนสัตว์ทั้งหลายหวาดกลัว พากันไปขอความช่วยเหลือจากช้าง
ช้างได้เรียกประชุมสัตว์ในป่าทุกตัวรวมทั้งเจ้าเสือเกเรด้วย เจ้าเสือเองไม่อยากไปประชุมครั้งนี้เพราะกลัวถูกช้างตำหนิ แต่ก็ไม่อาจขัดขืนได้จึงต้องมาร่วมประชุม
ช้าง : เจ้าเสือ ได้ยินว่าเจ้าอยากเป็นเจ้าป่าแห่งนี้แทนข้ารึ
เสือ : คือข้าคิดว่า ป่าแห่งนี้ควรจะมีการเปลี่ยนแปลงผู้ปกครองบ้าง
ช้าง : ถ้าอย่างนั้นข้ายินดียกตำแหน่งนี้ให้แก่เจ้า
เสือ : ได้ข้ายินดีรับตำแหน่งนี้ แต่เพื่อให้การปกครองป่าแห่งนี้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย
ข้าอยากให้พวกเจ้าอพยพโขลงออกจากป่าแห่งนี้ด้วย
ช้าง : ถ้าการไปของข้าเป็นไปเพื่อความสงบของป่าแห่งนี้ ข้าก็ยินดี แต่หากสัตว์ในป่าแห่งนี้ได้รับอันตรายจากเจ้า ข้าจะกลับมาทวงตำแหน่งคืน
เสือ : ได้ เมื่อถึงวันนั้นข้าก็ยินดีคืนให้
เมื่อโขลงช้างอพยพออกไป ได้มีสัตว์บางส่วนอพยพตามไปด้วยเพราะยังต้องการอยู่ในการดูแลของช้าง แต่บางส่วนก็ไม่อยากอพยพเพราะป่าแห่งนี้สมบูรณ์ดีอยู่แล้ว เมื่อช้างไปแล้วเสือกลับยิ่งได้ใจ ไม่ออกไปหากินที่อื่นแต่จับสัตว์ในป่ากินเป็นว่าเล่น จนนกแก้วทนไม่ไหวบินไปแจ้งให้ช้างรู้ ช้างได้แอบกลับมาดูการกระทำของเสือพบว่าเป็นจริงตามที่นกแก้วบอก ในขณะที่เจ้าเสือกำลังจะจับกระต่ายกิน ช้างได้เข้าไปขวางไว้
เสือ : ไอ้ช้างแกกลับมาทำไม
ช้าง : ข้ากลับมาเยี่ยมเพื่อนของข้า และเห็นทีข้าจะต้องเอาตำแหน่งเจ้าป่าคืนจากเจ้าด้วย เพราะเจ้าได้ละเมิดคำสัญญาที่จะไม่ทำร้ายสัตว์ในป่าแห่งนี้
เสือ : ข้าแค่หยอกเจ้ากระต่ายเล่น แค่นั้นเอง
ช้าง : ข้าเห็นกับตาว่าเจ้าจะทำร้ายกระต่าย
เจ้าเสือพยายามวิ่งเข้าไปทำร้ายช้าง แต่ถูกช้างใช้งวงฟาดเสียหลายครั้ง เจ้าเสือคิดจะหนีแต่ถูกสัตว์ร่วมมือกันจัดการเจ้าเสือ จนเจ้าเสือสิ้นใจ และช้างก็ได้กลับมาปกครองป่าเช่นเดิม
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การเป็นผู้นำต้องมีสัจจะ
ขอบคุณค่ะ
ตอบลบ